Hoe vaak gebeurt het dat iemand je een compliment geeft en dat jij denkt: “Ja… het zal wel.”, of: “Waarom zegt die dat? Wat zit daar weer achter?”

Misschien heb je iets afgewerkt op je werk of iets gerepareerd in huis en je hoort: “Je hebt dat éécht goed gedaan!”

Maar al wat je kunt denken is: “Ja, maar het was eigenlijk niet zo moeilijk.”

Herkenbaar? Voor mij is dat ook erg herkenbaar geweest.

Dat is zonde eigenlijk, want een compliment is in feite een cadeautje, en cadeautjes zijn er om te ontvangen 😉

Een compliment is geen raadsel dat je als een detective moet ontcijferen, hoeft te relativeren of terug te kaatsen.

Waarom is dat voor zoveel vrouwen zo moeilijk?

Because, let’s be honest, we are masters at downplaying and feeling like a fake or an imposter.

Zonde. Let’s do something about it.

Laten we beginnen met een belangrijke nuance, want sommige mensen geven complimenten omdat ze iets van je gedaan willen krijgen. Soms is het een vorm van manipulatie, en soms zegt iemand iets aardigs omdat het gewoon sociaal verwacht wordt of om slecht nieuws zachter te laten landen.

Je hoeft dus niet elk compliment blind te geloven, maar als jouw automatische reactie bij bijna elk compliment is om het te ontkennen en te minimaliseren, dan is er meer aan de hand.

Want waarom is het voor jou zo moeilijk om te geloven dat iemand iets positiefs over jou kan denken?

Als kind sta je enorm open voor je omgeving.

Zo leer je hoe de wereld werkt, wat veilig en onveilig is, en hoe mensen met elkaar omgaan. Je leert niet alleen woorden en gedrag. Je leert ook over jezelf.

Als je je ouders vaak kritiek hoort geven op anderen, pas je die standaard die ze daarmee opleggen ook toe op jezelf.

Ook hoe jouw ouders naar zichzelf kijken in de spiegel, over zichzelf spreken, hoe ze omgaan met mensen, wat ze van anderen toelaten en hoe ze op de buitenwereld reageren, is wat jij als kind leert.

Je kan énorm veel over jezelf leren door je ouders te observeren.

Misschien kreeg je vaak te horen dat je te gevoelig was, te luid, te veel, te weinig, te traag of dat je niet alle aandacht mocht opeisen. Misschien werd je uitgelachen of werd je vaak met anderen vergeleken.

Je leert als kind van je omgeving wat gewenst is, wat er van jou verwacht wordt… en daarmee ook wanneer je wel of geen liefde of verbinding kunt ontvangen. Je leert je aan te passen aan anderen. 

Klinkt op zich niet zo verkeerd, toch? We leven toch in een samenleving? 

Dat klopt, maar wat je hiermee ook leert, is dat je in een bepaald vakje moet passen om geliefd te zijn. Je mag jezelf niet zijn en je eigen keuzes maken. Door te voldoen aan de verwachtingen van anderen, verlies je de verbinding met jezelf. Je wordt afhankelijk van de mening van een ander en vergeet wat je zélf vindt. 

Zie je het probleem? 

Dit gaat uiteraard veel verder dan complimenten ontvangen, maar als we het dan toch over complimenten hebben; wanneer jij lange tijd geen complimenten ontvangt om welke reden dan ook, ga je ook geloven dat je de complimenten niet waard bent, gewoon omdat het nooit gezegd wordt.  

Het is gewoon onbekend terrein en wat onbekend is, kan onwennig of zelfs onveilig aanvoelen. Ons brein houdt namelijk van wat vertrouwd is. Niet noodzakelijk van wat goed voor ons is, maar van wat het kent.

Wanneer kritiek, jezelf klein houden of twijfelen aan jezelf jarenlang vertrouwd is geweest, kan een compliment juist weerstand oproepen. Niet omdat er iets mis is met het compliment, maar omdat het niet past bij wat je gewend bent.

Dat geldt niet alleen voor complimenten. Wanneer je niet gewend bent om liefde, aandacht, hulp, geld, erkenning of waardering te ontvangen, kan ook dát ongemakkelijk voelen.

Je kunt iets verlangen en het tegelijkertijd moeilijk vinden om het werkelijk binnen te laten.

In 99% van de gevallen heeft het zelfs niets met jou te maken dat ze geen compliment geven. Ze hebben waarschijnlijk zelf nooit (veel) complimenten ontvangen. Misschien komen ze uit een gezin waar dat niet werd gedaan, of waar de ouders eerder de gewoonte hadden om alleen kritiek te geven. 

Veel mensen vinden het ook een beetje eng om een compliment te geven. Het kan net een kwetsbaar gevoel geven om een compliment te geven, omdat het compliment ook afgewezen kan worden. Hiermee belanden we natuurlijk in een schaarste aan complimenten. Niemand die het geeft, niemand die het ontvangt. 

Je ziet jezelf in de spiegel en denkt: “Pfff… ik zie er niet uit.”, of je bent in gesprek met iemand en je kan nauwelijks volgen of je vergeet wat je wil zeggen, en je denkt: “Mijn geheugen is een zeef.”

Op je werk blijf je misschien het gevoel hebben dat je nog niet goed genoeg bent in wat je doet. Je bent bang om fouten te maken, want in jouw hoofd ben jij altijd degene die het verprutst of het erger maakt.

Als jij diep van binnen gelooft dat je niet mooi bent, niet slim genoeg bent, niet goed genoeg bent of dat je altijd wel iets verkeerd doet, dan voelt een compliment dat het tegenovergestelde zegt gewoon ongemakkelijk.

Je voelt weerstand opkomen en je voelt je ongemakkelijk. Je weet niet goed hoe je moet reageren en je denkt misschien wel: “Als je me echt kende, zou je dat waarschijnlijk niet zeggen… 😬”

En dus ga je het compliment corrigeren, in je hoofd of luidop. 

Je zegt misschien: “Het valt wel mee.” of “Dit oud ding? Heb ik ooit in de solden gekocht!”

Op je werk denk je misschien: “Iedereen kan dat”, of “Het was niet moeilijk.”, of juist net: “Het was wel heel moeilijk; ik weet niet of dit me opnieuw zou lukken.”

Want wanneer jouw innerlijke beeld van jezelf zegt: “ik ben niet goed genoeg”, en iemand anders zegt: “je bent geweldig”, dan ontstaat er een conflict.

En je brein zal proberen de informatie die niet past bij je bestaande beeld weg te duwen.

Je wil niet dat anderen denken dat je een opgeblazen ego hebt, en dus zeg je: “Bwa nee, dit en dit had beter gekund.”

Bescheiden zijn kan veiliger voelen als je dit hebt geleerd. Kinderen zijn dit gewoonlijk niet. 

Als je in de speeltuin bent, hoor je vaak kinderen roepen “Mama, kijk hoe hoog ik kan gaan!”, “Mama, kijken hé!”

Zij hebben absoluut geen probleem met het laten zien van waar ze goed in zijn 😉

Mijn nichtje was daar een fantastisch voorbeeld van. Ze had rolschaatsen en wilde elke plek van het skatepark uitproberen, maar natuurlijk wel terwijl ik haar handje vasthield. Dan kon ze alles aan! Op een gegeven moment stonden we bovenaan een steile afdaling en was ze wel een beetje afwachtend, totdat een meisje bij ons kwam staan en tegen haar zei: “Meisje, pas heel goed op hier, want dit is een heel gevaarlijk stuk. Ik ben hier al gevallen.”

Toen het meisje terug wegwandelde, zei mijn nichtje: “Ja, maar misschien kan zij dat ook nog niet zo goed. Dat wil toch niet zeggen dat ik dat niet kan?”, waarop ze besloot het tóch te doen… zolang ik haar handje wel vasthield, want eigenlijk kon ze dat nog helemaal niet. 

Dit is geen arrogantie; dit is puur zelfvertrouwen, ook al wist ze dat ze dit nog niet kon. Ze wist dat als iemand anders iets niet kon, het niet automatisch betekende dat zij het ook niet zou kunnen. 

Ondertussen zijn we enkele jaren verder en zet ze alles op alles voor tennis. Hetzelfde zelfvertrouwen helpt haar om matches te winnen die op voorhand onrealistisch lijken.

Zelfvertrouwen bij een ander kan soms overkomen als arrogantie, als je thuis een andere boodschap krijgt. 

Misschien had je een vader die vond dat het zijn taak was om ervoor te zorgen dat je niet arrogant werd door je eraan te herinneren dat je niet zo speciaal bent, dat je niet mag opscheppen door te vertellen wat je goed hebt gedaan… waardoor je nu bang bent om iets positiefs over jezelf te zeggen.

Maar er is een groot verschil tussen arrogant zijn en kunnen erkennen wat je goed doet.

Allereerst: arrogantie is geen teken van zelfzekerheid.

I know, mindblowing. Voor mij was dat in eerste instantie ook moeilijk te geloven. Maar als je er over nadenkt, is het nog niet zo vreemd.

Wanneer je gewoon zelfzeker bent, hoef je jezelf namelijk niet boven anderen te plaatsen. Je kan erkennen dat je iets goed hebt gedaan, dat je tevreden bent over je werk, je kan je mooie eigenschappen zien zonder ze te vergelijken met anderen. 

Je kan je tevreden voelen over een goede daad die je gedaan hebt en dat is normaal. Geven of iets voor een ander doen geeft ons vaak een nog beter gevoel dan wanneer er iets voor ons wordt gedaan of wanneer we iets van een ander ontvangen. Het kunnen erkennen van wat je goed doet of goed gedaan hebt is vaak gevuld met het gevoel van tevredenheid en dankbaarheid. 

Wanneer je jezelf kan erkennen voor wat je goed doet, kan je ook erkennen wat je hebt gedaan om er te geraken. Je erkent de energie en het werk dat je erin gestoken hebt om het tot zo’n mooi einde te brengen. En wanneer iets van nature goed voor jou lukt, kan je dat ook erkennen.

Hier zit trouwens al een deel van de oplossing 😉

Het gaat niet alleen om beleefdheid. Het gaat om hoeveel ruimte jij jezelf toestaat om iets goeds over jezelf te ontvangen.

Begin met “Dankjewel” te zeggen. Dat is de minimum. 

Je kan ook zeggen: 

  • “Dankjewel. Dat is lief dat je dat zegt.”
  • “Fijn dat je dat zegt. Dankjewel!”
  • “Ik vind deze blouse ook fantastisch! Dankjewel!”
  • “Dankje. Ik ben ook blij met hoe het is gegaan.”
  • “Dankjewel, ik heb er hard aan gewerkt.”
  • “Dankjewel om dat op te merken!”

Taylor Swift is er bijvoorbeeld om bekend om bij elk compliment te zeggen: “Thank you. Thank you for saying that.”

De volgende keer dat iemand je een compliment geeft, probeer dan eens niet meteen te reageren en sta er even bij stil.

Wat gebeurt er?

  • Word je ongemakkelijk?
  • Begin je te lachen?
  • Wil je het onderwerp veranderen?
  • Wil je uitleggen waarom het eigenlijk niet waar is?
  • Wil je meteen iets terugzeggen zodat de aandacht weer van jou afgaat?

Voel het ongemak. Je hoeft er nu nog niet noodzakelijk op te reageren als de situatie dit niet toelaat, maar kom er dan later op terug.

Ga dan in je gedachten terug naar dat moment en voel het ongemak opnieuw. Waar kan je het voelen? Welke gedachten komen er bij je op wanneer je denkt aan het compliment dat je hebt ontvangen?

Bijvoorbeeld:

“Wanneer iemand zegt dat ik mooi ben, geloof ik dat niet, want ik vind mezelf niet mooi.”

“Als iemand zegt dat ik goed ben in mijn werk, denk ik meteen aan alle dingen die ik nog niet kan.”

“Als iemand zegt dat ik sterk ben, denk ik: als ze eens wist hoe onzeker ik me eigenlijk voel…”

Wat geloof jij over jezelf waardoor het compliment niet klopt?

Geloof jij over jezelf… 

  • Ik ben niet mooi.
  • Ik ben niet goed genoeg.
  • Het is nooit goed genoeg. 
  • Ik verpruts altijd alles. 
  • Ik mag niet te veel ruimte innemen.
  • Als ik te veel van mezelf vind, zullen mensen me arrogant vinden.

Er is niets zo sterk als erkenning die van jezelf uitkomt. Wanneer complimenten of erkenning van een ander komt, kan je het nog wegwuiven en zeggen: “Ja, maar dat zegt ze gewoon omdat ze mijn moeder is.” of “Ja, wat zit daar nu weer achter…”

Wanneer je jezelf erkenning geeft, zit er geen filter meer op. Je brein moet het wel geloven; zeker als je het tegen jezelf blijft zeggen. Dat is de kracht van herhaling.

Begin daarom de complimenten die je van anderen krijgt, en misschien nog niet gelooft, ook gewoon echt aan jezelf te geven. Schrijf ze eventueel op post-its en hang ze overal in huis, op je werkplaats, in je badkamer. Waar jij ook maar wil. Zet ze als reminders of taken in je smartphone en stel een dagelijkse reminder in.

Complimenten ontvangen is meer dan enkel “dankjewel” zeggen. Het is kunnen ontvangen. Het is iets positiefs over jezelf kunnen horen en accepteren. Daar zit veel onder. 

Ik ben ervan overtuigd dat als we met ons allemaal de kracht in onszelf zouden erkennen, er veel meer mogelijk is in de wereld. We hoeven het niet allemaal zomaar over te geven aan A.I.

In tegendeel. Het is noodzakelijk om in onszelf te geloven en onszelf niet te laten wegcijferen door computergestuurde intelligentie. Jij bent hier op de wereld met een gave en je hebt een speciale bijdrage en dat is iets wat niet vervangen kan worden. 

Maar je kan pas je gave erkennen wanneer je je mooie eigenschappen en je kracht erkent. Daarom is het kunnen ontvangen van complimenten zo belangrijk, waar ze ook over gaan. 

Het is belangrijk om te kunnen geven en ontvangen. Daar kan Rapid Transformational Therapy je mee helpen. 

RTT helpt je de blokkades uit de weg te ruimen die je op dit moment verhinderen om niet alleen complimenten te ontvangen, maar ook overvloed in geld, liefde en kansen. 

Het helpt je om jezelf terug te vinden wanneer je jezelf bent kwijtgeraakt, of dit nu op je werk of in een relatie was.  RTT kan je helpen om je vuur opnieuw aan te wakkeren en er terug voor te gaan. 

Wil je even overleggen of dit voor jou de juiste keuze is, boek dan even je kennismakingsgesprek in. 

Wil je nog even lezen wat RTT precies is, kijk dan nog even naar deze pagina: 

Lieve groetjes,

Niki

Over de auteur

Niki Van Oppens is hypnose- en RTT therapeut.

Aan de hand van individuele sessies, diepgaande trajecten en audio coaching helpt Niki mensen van binnenuit hun uitdagingen aan te kijken en blijvend te transformeren.

Niki’s missie is om vrouwen de kracht te geven hun leven opnieuw in eigen handen te nemen, van zichzelf te houden en stralend in hun lichaam te staan. Zo kunnen ze hun ware potentieel ontdekken en de beste versie van zichzelf worden.